Þessi dagur var ekki drjúgur hvað tölvuvinnu snertir. Las yfir lokaritgerð dóttur minnar sem er að ljúka iðjuþjálfanámi frá Háskólanum á Akureyri í vor, komst ekki yfir að klára það verkefni í dag. Vinkona mín kom í heimsókn og var hjá mér í allan dag og var að fara núna rétt áðan.

Ég var að lesa hremmingarnar sem aumingja Baldur lent í með tölvuna sína... og svo varð hann veikur kall greyið.

Ég sá Bolette í sjónvarpsþættinum: -Glöggt er gests auga-, en það var kynningarmynd um íslenska lambakjötið og heimsókn amerískra kúreka, verslunarstjóra í stærstu verslunarkeðju U.S.A og afbragðs kokka frá fínum veitingastöðum t.d. á Manhattan. Þeir voru að kynna sér íslenska fjallalambið, aðallega voru þeir í réttum á Suðurlandi. Þeir komu við að Hæli þar sem Bolette býr ásamt fjölskyldu sinni og þar sungu dætur hennar upp á fjósloftinu- Snert hörpu mína himin borna dís- og ein þeirra spilaði undir á fiðlu , krakkarnir stóðu sig vel. Ég kom reyndar inn í þáttinn rétt þegar krakkarnir voru að syngja sá ekki upphafið á honum. Annars hljóp ég inn í stofu til að athuga hvort ekki kæmi mynd úr Tungnaréttum, því ég var nú svo fræg að hitta þessa kappa í réttunum í haust og á Vatnsleysu, þar sem Bragi móðurbróðir minn býr og Halla kona hana. Það kom mynd úr eldhúsinu á Vatnsleysu þar sem þessir frægu kokkar voru að borða réttarsúpuna, kjötsúpuna sem Halla hefur lagað í 46 ár eftir uppskriftinni hennar Ágústu ömmu á Vatnsleysu. Þeir dásömuðu súpuna í bak og fyrir og kunnu vel að meta söng gestkomandi í stofunni í austurbænum á Vatnsleysu, en það er hefð fyrir miklum og fögrum söng, enda koma félagar úr Fóstbræðrum þar við sögu.

Eins og ég sagði áðan get ég ekki vitnað í nein afrek hvað verkefnavinnu snertir, en lokaverkefnið er í vinnslu í huga mínum þó ekkert sé komið á blað og það verður nú sennilega bið á því, þar til eftir nokkra daga.