Við Siggi lögðum af stað klukkan átta í morgun til Stykkishólms. Siggi átti stefnimót við doktor Jósef Blöndal, baksérfræðing. Við komum heim aftur rétt um hálffimm. Ferðin gekk vel og Siggi var stunginn fimm eða sex sinnum í bakið.Vonandi hverfa verkirnar þannig að hann geti sofið í einum dúr í nótt. Veðrið var mjög fínt á leiðinni í Stykkishólm og í Hóminnum. Það byrjaði að rigna á heimleiðinni þegar nær dróg Borganesi og alla leiðina heim. Mikið er nú fagurt á Snæfellsnesi, fjöllin þar eru einstök.

Í bakleiðinni komum við við hjá Óla og Dísu í Hrossholti (rétt hjá Laugagerðisskóla) og fengum þar góðan hádegisverð. Það var gaman að hitta þau hjón; við áttum mjög gott spjall saman sem snéri að mestu um starf þeirra Sigga og Óla. Dísa er vel inn í öllum málum og starfi byggingafulltrúans því hún er aðstoðarmaður bónda síns á skrifstofunni Mér líður alltaf sérlega vel þegar ég er komin á Snæfellsnesið. Það gerir sjálfsagt þessi orka sem svo margir tala um.

Í gær, þegar ég var á æfingu í Skálholtsdómkirkju sátum við kórfélagar í boga fyrir framan altarið. Ég sat nær miðjunni og útsýnið sem ég hafði úr kirkjunni var dásamlegt. Kirkjudyrnar voru opnar og útsýnið var var eins og fallegt málverk í rómatískum stíl. Þetta var hrein list sem kom róti á tilfinningarnar... plús það að syngja í þessari fallegu kirkju með þessum hljómburði sem þar er. Ja hérna, má vera að ég sé hástemmd... en ég ýki ekki!

Í Hrossholti dróg ég spil eftir Guðrún Bergmann og á því stóð að maður ætti að njóta augnabliksins... og það er einmitt mitt mottó... það gengur yfirleitt nokkuð vel :).

Það er búið að vera mikið um að vera hjá frú Sigríði undanfarnar vikur. Fyrst er að telja háskólahátíð Hákskólans á Akureyri þ.e. útskrift Helgu Jónu sem iðjuþjálfara. Hún stóð sig með prýði, stúlkan. Hún hélt kaffiveislu heima hjá Helenu og Sigga, vinum sínum, sem hafa reynst henni óhemju vel í gegnum tíðina, sérstaklega í vetur. Um kvöldið var hátíðarkvöldverður í Gamla Lundi. Allir nýútskrifaðir iðjuþjálfar snæddu fínan mat með fjölskyldum sínum. Við Siggi, mamma, Steingerður og Hreiddi og Óskar borðuðum að sjálfsögðu með Helgu Jónu. Þegar að líða tók á kvöldið fórum við öll til Húsavíkur, nema skötuhjúin Helga og Óskar urðu eftir á Akureyri.

Við hjónin, mamma og Guðný dvöldum á Húsavík fram á miðvikudag í síðustu viku. Þar vorum við í góðu yfirlæti Steingerðar minnar og Hreidda. Veðrið var mjög gott sérstaklega á sautjánda júní. Það var gaman að vera með barnabörnunum á hátíðarhöldunum. Ragnhildur vildi koma með til Þorlákshafnar, en það er svo mikið að gera hjá ömmunni, að það varð að bíða betri tíma.

Um helgina vorum við upp í Tröllatungu (bústaðnum okkar í Tungunum). Við fórum með vinkonurnar þrjár: Guðnýju, Rakel og Aðalbjörgu. Það var mjög ánægjulegt að hafa þessa yndislegu unglingsstúlkur með sér. Veðrið var fint. Mamma og Kolbeinn frændi voru líka í bústaðnum. Inga og Einar og voru í sínum bústað ásamt sonardóttur sinni, Ingveldi. Við eyddum laugardagskvöldinu saman.

Núna var ég að koma af æfingu úr Skálholti. Kammerkór Suðurlands er með tónleika þar um helgina, flutt verða verk eftir Gunnar Reynir Sveinsson. Nú fara í hönd stífar æfingar þ.e. fimmdag, föstudag og tónleikar bæði laugar- og sunnudag. Skálholtsstaður bíður okkur upp á gistingu og fæði. Skálholt er aðsetur okkar. Þetta er kærkomin tilbreyting frá hinu daglega amstri og námi. Ég er sem sagt á leiðinni í mjög skemmtilegt orlof með góðu og lagvissu fólki.

Er á leiðinn til Akureyri í útskrift Helgu Jónu dóttur okkar frá Háskólanum á Akureyri. Hún útskrifast sem iðjuþjálfi. Við fáum að gista í húsi Svans og Erlu þar sem þau eru að fara suður til að vera við útskrift dóttur sinnar úr KHÍ. Sunna útskrifast sem þroskaþjálfi. Í farteskinu er heimabakað góðgæti, franskar pylsur og ostar. Helga ætlar að bjóða vinum sínum í kaffi. Veislan verður haldin hjá vinum hennar, Helenu og Sigga, sem eru búin að reynast henni frábærlega vel í vetur. Það er ekki dónalegt að eiga svona góða vini og þeim veður seint full þakkað.

Útskriftin fer fram í Íþróttahöllinni klukkan hálfellefu á morgun. Deildin ætar að halda upp á herlegheitin í Gamla-Lundi um kvöldið með fínum kvöldverði. Það er svo sannarlega ánægjulegt að þessum áfanga sé lokið.

Mikið er gaman að gera sér dagamun! Ég fór til Reykjavíkur í dag til að hitta tvær vinkonur mínar Elfu og Obbu. Við hittumst heima hjá Elfu. Við sátum utandyra í blíðviðri og töluðum hver í kapp við aðra um það sem á daga okkar hefði drifið síðan við hittumst síðast (almennilega) fyrir ári, í Reykjanesbæ hjá Obbu.

Við þáðum veitingar hjá Elfu – alltaf jafn glæsilegt hjá henni. Síðan fórum við niður á Laugaveg og ætluðum að fara inn á listasafnið að Laugavegi 37 sem er nýbúið að opna og hefur að geyma samtímalist. Við vorum of seinar því við komum við í Kokku og vorum of lengi að handfjatla og dást af eldhúsáhöldum! Safninu var lokað klukkan sex. Í staðinn fórum við niður á Austurvöll og sáum sýninguna Jörðin séð frá himni – ljósmyndir af jörðinni eftir Yann Arthus Bertrand. Þetta eru frábærar myndir, nokkrar frá Íslandi.

Okkur var orðið hálfkalt þegar við vorum búnar að skoða allar ljósmyndirnar. Við skelltum okkur inn á París og fengum okkur lauksúpu. Allar eigum við það sameiginlegt að vera hrifnar af súpum. Við lukum samverunni hjá Elfu sem bauð okkur upp á ljúffengt kaffi frá Kaffitári og súkkulaðiköku með ís. Obba hélt síðan til Narðvíkur og ég til Þorlákshafnar.

Elfa minnti mig á, að móðurbróðir minn sem hélt ræðu í brúðkaupi mínu, hefði lagt ríka áherslu á að hjón ættu að gera sér dagamun. Reyndar hefur frændi minn þessa visku úr afa sem hélt því fram að það væri nauðsynlegt að gera sér dagamun... og hann kunni það. En mikilvægast af öllu er að njóta augnabliksins... lifa í núinu!

Dagarnir hafa flogið enda mikið að gera í garðrækt, sumarbústaðartiltekt, taka á móti gestum og vera til. Allt er þetta einkar skemmtilegt.

Nanna kom í Höfnina í gær með langferðarbifreið úr Reykjavík því ekki ekur hún yfir fjallveg þó sumar sé. Hún kom hingað í sambandi við mastersnámið sitt því hún er að gera rannsókn á samskiptum milli skóla (kennara) og heimila. Ester kallaði saman nokkra umsjónarkennara (allt konur) uppúr hádegi í gær. Nanna kom með nesti úr borginni: franska pylsu. osta, alls konar brauðmeti og rauðvín. Hún kom hérna við á leiðinni til Esterar og var að velta því fyrir sér hvenær hún ætti að traktera stúlkurnar á góðgætinu. Okkur kom saman um að það væri best að þær myndi borða á meðan hún tæki upp viðtölin. Ég fékk náttúrlega ekki að vera með í þessum hópi því ég hef ekki verið við kennslu s.l. tvö ár í Þorlákshöfn og ekki umsjónarkennari eins og er. En hún hringdi til mín þegar samræðurnar um samskipti heimila og skóla voru búnar og bað mig að koma starx. Þegar ég kom þá voru kellurnar orðnar reifar og rjóðar í kinnum af pylsuátinu! Nanna alsæl hvað þetta hefði gengið vel og hvað þetta væru frábærar kennslukonur.

Síðan lékum við túrista í Þorlákshöfn. Við fórum í Verbúðina sem er fiskbúð (engin fisklykt þar inni né slor) og kaffihús í senn. Þar fengum við okkur frábært kaffi frá Kaffitári og ostaköku. Þetta er uppáhalds kaffihúsið mitt um þessar mundir. Áður en ég yfirgaf búðina keypti ég hálftannað kíló af fiskrétti handa væntalegum matargestum um kvöldið. Er ekki lífið einfalt út á landsbyggðinni?

Við röltum síðan í gllerýið Hendur í Höfn og skoðuðum leirverk aðallega eftir Dagnýju Magnúsdóttur. Nanna keypti einn hlut sem hún ætlaði að setja í gjafakassann sinn (sniðug hugmynd að eiga svona gjafakassa með tækifærisgjöfum til að grípa til við hin og þessi tækifæri).

Um kvöldið útbjó ég skyndibita fyrir Nönnu og dóttur hennar, Ester og co. Á boðstólnum var þessi góði fiskréttur úr Verbúðinni, heimabakað ítalskt brauð, fylltir tómatar, salat og í eftirrétt pönnukölkur með ísfyllingu og jarðarberjum. Maturinn var borinn fram og etin á tuttugu og fimm mínútum, því sannkallaður skyndibiti. Matargestirnir voru allir á hraðferð í bæinn (þ.e.Reykjavík).

Fékk tvö skemmtileg símtöl annað frá mömmu í Kaupmannahöfn sem skemmti sér konunglega (af hverju konunglega?) og hitt frá Elfu skólasystur minni úr Kennó. Við ákváðum að hittast á fimmtudag ásamt Obbu. Mamma kemur heim líka á fimmtudag og nú er ég með móral yfir að geta jafnvel ekki sótt hana út á völl.
Ég gleymdi þriðja símtalinu en það var frá stúlku sem er hjálpa fólki við að létta sig. Hvað hafði ég gert, jú fyllt út form í þunglyndiskasti um daginn til að fá skýrslu um hvernig ég ætti að ná af mér tuttugu kílóum. Nú er ég flækt í eitthvert Herbalifenet. Ómægod.

Var í Kennó til klukkan rúmlega fimm í dag að læra á SPSS forrit hjá Sólveigu og Þórönnu, ásamt eðalkvinnunum: Þórunni, Báru og Siggu Óla. Við höfðum það aldeilis gott, fengum einkakennslu (og nammi). Þetta reyndist bara mjög skemmtilegt en ég veit ekki hvort ég gæti gleymt mér alveg yfir þessu eins og sumir höfðu orð á að þeir gætu, nefni engin nöfn.

Áður en ég fór í KHÍ í morgun kom ég við í Álftamýrarskóla og dútlaði smávegis. Ég sakna þess að geta ekki tekið þátt í vordögunum (allavega pínulítið) síðustu skóladagana vegna staðbundnu lotunnar, enda var ég spurð að því hvort ég ynni þarna þegar ég kom í morgun.

Kom við hjá mömmu á leiðinni heim og kvaddi hana.Hún er að fara til Danmörku á morgun að hitta vinkonu sína sem er búin að vera viku úti í skólaferðalagi með nokkra strákagemlinga úr sérskóla í Kópavogi (sem betur fer eru þeir komnir til síns heima). Mamma lætur ekki deigan. Hún hittir áreiðanlega Sigga á Kastrup, því hann kemur með sömu vél heim og hún fer með út. Og kemur hann að tómum kofanum,blessaður, því ég er að fara með starfsmannafélaginu í Álftamýrarskóla í óvissuferð e.h. á morgun!

Svo er friðurinn úti í þorpinu á morgun því kennararnir við grunnskólann eru væntalegir frá Edinborg!

Þetta var ljómandi dagur í KHí í dag. Kaffi- og matartímarnir eru líka góður þá gefst tækifæri til að spjalla við hina nemendurna.

Það var margt diskuterað og ýmsar hugmyndir viðraðar og hugtök skoðuð sem gerði það að verkum að heilinn var í miklilli sveiflu á leiðinni heim (ætli ég hætti ekki að hugsa þegar ég hætti að keyra á milli Rvíkur og Þorlákshafnar). Ég virðist þurfa dágóðan tíma að melta og skilja sbr. vinkonuna hans Hallgríms Hróðmars sem þarf viku til að melta brandara. Ég varð að setjast við tölvuna og skrifa mig frá hugsununum sem sóttu á mig. Stefán Jökulsson lét okkur fá heilmikinn doðrant með fimm greinum til að lesa.

Það verðu e.t.v. úr að ég taki námskeiðið hjá Sólveigu Jakobsd. eftir allt. Ég hefði átt að tala meira um hve skynsöm ég var að taka bara tvær og hálfa einingu í sumar. Við sjáum hvað setur.

Ég varð að taka mér smá frí frá lestri greinarinnar sem okkur var sett fyrir að lesa fyrir morgundaginn í staðbundinni lotu (og ég hlammaði mér fyrir framan tölvuna!).

Mér fannst gaman að hitta aftur samnemedur mína í morgun, allir virtust vera mjög hressir að vanda og... jákvæðir. Annars var þetta ferkar strembinn dagur alla vega eftir hádegi þegar við sátum í stofu 201 í Odda og hlustuðum á tvo fyrirlestra á ensku um fjarnám og netnám. Ég verð að játa það að það seig á mig höfgi þegar ég var setst í mjúkt og þægilegt sæti og fyrirlesarinn byrjaði að tala. Kannski það hafi verið vegna matarins sem ég borðaði Norræna húsinu í góðum félagsskap nokkurra kvenna eða að miðlaranum hafi ekki tekist að vekja áhuga minna... eða ... eða?

Klukkan var rétt um hálfníu þegar ég kom heim með pitsu handa Guðnýju minni sem var reyndar farin að hljómsveitaræfingu hjá Lúðrasveitinni (17. júní er á næsta leiti) eftir tíu tíma vinnu í humri í dag. Ég þurfti sem sagt að koma við í Álftamýrarskóla eftir fyrirlestrana og ljúka við að færa inn einkunnir sem urðu að vera tilbúnar f. h. á morgun.

Ég er búin að fá tvö símtöl að utan í kvöld, annað frá Ester sem er í námsferð með Þorlákshafnarkennurum í Edenborg og hitt var frá Sigga mínum sem er eina ferðina enn í Danmörku í þetta sinn með nokkrum sveitarstjórnarmönnum og tæknimönnum af Suðurlandi að kynna sér sorpmál, eða hvernig best sé urða sorp.

Nú er besta að fara að koma huganum á hærra plan og ljúka við að lesa verkefnið fyrir morgundaginn. Vonandi sígur ekki á mig svefnhöfgi.