Dagarnir hafa flogið enda mikið að gera í garðrækt, sumarbústaðartiltekt, taka á móti gestum og vera til. Allt er þetta einkar skemmtilegt.

Nanna kom í Höfnina í gær með langferðarbifreið úr Reykjavík því ekki ekur hún yfir fjallveg þó sumar sé. Hún kom hingað í sambandi við mastersnámið sitt því hún er að gera rannsókn á samskiptum milli skóla (kennara) og heimila. Ester kallaði saman nokkra umsjónarkennara (allt konur) uppúr hádegi í gær. Nanna kom með nesti úr borginni: franska pylsu. osta, alls konar brauðmeti og rauðvín. Hún kom hérna við á leiðinni til Esterar og var að velta því fyrir sér hvenær hún ætti að traktera stúlkurnar á góðgætinu. Okkur kom saman um að það væri best að þær myndi borða á meðan hún tæki upp viðtölin. Ég fékk náttúrlega ekki að vera með í þessum hópi því ég hef ekki verið við kennslu s.l. tvö ár í Þorlákshöfn og ekki umsjónarkennari eins og er. En hún hringdi til mín þegar samræðurnar um samskipti heimila og skóla voru búnar og bað mig að koma starx. Þegar ég kom þá voru kellurnar orðnar reifar og rjóðar í kinnum af pylsuátinu! Nanna alsæl hvað þetta hefði gengið vel og hvað þetta væru frábærar kennslukonur.

Síðan lékum við túrista í Þorlákshöfn. Við fórum í Verbúðina sem er fiskbúð (engin fisklykt þar inni né slor) og kaffihús í senn. Þar fengum við okkur frábært kaffi frá Kaffitári og ostaköku. Þetta er uppáhalds kaffihúsið mitt um þessar mundir. Áður en ég yfirgaf búðina keypti ég hálftannað kíló af fiskrétti handa væntalegum matargestum um kvöldið. Er ekki lífið einfalt út á landsbyggðinni?

Við röltum síðan í gllerýið Hendur í Höfn og skoðuðum leirverk aðallega eftir Dagnýju Magnúsdóttur. Nanna keypti einn hlut sem hún ætlaði að setja í gjafakassann sinn (sniðug hugmynd að eiga svona gjafakassa með tækifærisgjöfum til að grípa til við hin og þessi tækifæri).

Um kvöldið útbjó ég skyndibita fyrir Nönnu og dóttur hennar, Ester og co. Á boðstólnum var þessi góði fiskréttur úr Verbúðinni, heimabakað ítalskt brauð, fylltir tómatar, salat og í eftirrétt pönnukölkur með ísfyllingu og jarðarberjum. Maturinn var borinn fram og etin á tuttugu og fimm mínútum, því sannkallaður skyndibiti. Matargestirnir voru allir á hraðferð í bæinn (þ.e.Reykjavík).

Fékk tvö skemmtileg símtöl annað frá mömmu í Kaupmannahöfn sem skemmti sér konunglega (af hverju konunglega?) og hitt frá Elfu skólasystur minni úr Kennó. Við ákváðum að hittast á fimmtudag ásamt Obbu. Mamma kemur heim líka á fimmtudag og nú er ég með móral yfir að geta jafnvel ekki sótt hana út á völl.
Ég gleymdi þriðja símtalinu en það var frá stúlku sem er hjálpa fólki við að létta sig. Hvað hafði ég gert, jú fyllt út form í þunglyndiskasti um daginn til að fá skýrslu um hvernig ég ætti að ná af mér tuttugu kílóum. Nú er ég flækt í eitthvert Herbalifenet. Ómægod.