Skrapp til Reykjavíkur í dag að hitta Hróbjart. Ég sótti Þórunni í Austurbæjarskóla þar sem hún var á fundi. Ég fór að gamni mínu inn í skólann til að rifja upp minningar frá því að ég var í skólanum í tíu ára bekk. Kennarinn minn hét Jón Þórðarson og var mjög góður kennari. Ég man sérstaklega vel eftir ljóða- og samfélagsfærði tímunum (Íslandssögu og landafræði). Hann var ötull við að láta okkur gera vinnubækur, skrifa ljóðin fallega upp, með blekpenna, og teikna myndir við. Jón var faðir Megasar. Eina skiptið sem ég hef verið send til skólastjóra var þegar ég var í þessum skóla. Ég gleymi aldrei þeirri skelfingu. Það var ekki Jón sem sendi mig, heldur annar kennari sem kenndi nemanda sem ég áreitti með því að láta hann þefa af pipar. Ég hljóp í burtu frá kennaranum sem sótti mig og faldi mig. Þegar ég loksins fékk kjark til að fara aftur inn í bekkinn talaði Jón mig til að fara til skólastjórans. Ég var skelfinug lostin. Þetta voru þungs spor og hjartað barðist ótt og títt. Skólasjórinn (gæti hafa heitið Ástráður) tók mér vel, gaf mér sælgæti og spjallaði um allt milli himins og jarðar. Engar skammir. Síðan hef ég verið til friðs! En skólinn er nákvæmlega eins og þegar ég var í honum. Sama lyktin.

Við Þórunn fundum Hróbjart í „hrútakofanum“. Hann fór með okkur inn á Kennarastofu í Kennó! Oh, my God... ég fór í kerfi. Þarna var ég komin inn á eitthvert bannsvæði, að mér fannst. Ég hafði orð á þessu við Hróbjart. Hann ítrekaði oftar en einu sinni að við værum hans gestir og bar í okkur kaffi. Ég tíndi upp úr pokanum bakkelsið sem ég hafði keypt með kaffinu og reyndi að einbeita mér að því að borða brauðbolluna sem var ætluð mér, þau hin fengu sætabrauð. (Byrjaði í aðahaldi í morgun.Nú ætla ég að prófa fimmtudag. Mánudagarnir hafa ekki gefist vel). Kennararnir leyndu ekki undrun sinni þegar Hróbjartur stormaði inn með okkur kvinnurnar og beint í hornleðursófann. Við áttum þarna skemmtilega stund og Hróbjarti tókst að láta okkur líða bærilega innan um lektorana og doktorana. Við græddum á þessari heimsókn, því það kviknaði hugmynd að verkefni, sem ég held ég sé mjög sátt við.

Nú skríð ég upp í rúmið þar sem dóttir mín hefur hreiðrað um sig í holu pabba síns, en hann er á fundi með byggingarfulltrúum í Reykholti í Borgarfirði.