Það er blessuð blíðan.

Við, mæðgur ókum til Reykjavíkur í dag. Ég tók Guðnýju með á vinnufund sem ég átti með samnemendum mínum í KHÍ, því krakkinn er gjörsamlega að mygla að hanga svona inni lon og don. Nú held ég að fari að koma að því að hún taki virkan þátt í lífinu aftur. Hún kvartar enn yfir verk í hálsi en hún er búin að fá röddina aftur enda er nákvæmlega vika, í dag, síðan kirtlarnir voru teknir. Hún fékk tvisvar sinnum mjólkurhristing með jarðarberjabragði í dag, sem hún sötraði með góðri lyst en hún hefur verið ódugleg að matast, þessa viku.

Þá er búið að skoða bílinn. Ég hef aldrei farið með bíl í skoðun fyrr, tími til kominn. Ég æddi inn í bifreiðaskoðunina og kallaði í einkennisklæddan herramann og spurði hvort hann væri til í að skoða fyrir mig bílinn. Hann svaraði að 38 væri næstur og ég stóð eins og spurningarmerki í framan þar til að ungur piltur hvíslaði að mér að ég yrði að fara fyrst í afgreiðsluna sem væri til hliðar við húsið. Ég þangað en hröklaðist út aftur því það stóð eitthvaðá skilti fyrir ofan hurðina sem átti ekkert skilt við bifreiðaskoðun. Ég spurði manninn, sem var enn að bíða eftir bíl númer 38, hvert ég ætti að fara. Jú, ég var á réttri leið og ekkert að marka það sem stóð fyrir ofan dyrnar. Ég mátti hlaupa út tvisvar í grenjandi rigningu þar til að ég fékk skoðunarvottorðið. Fyrst til athuga númerið á bílnum og síðan til að ná í peningaveskið því auðvitað kostaði þetta "det hvide ud af öjnene". Herramaðurinn sem skoðaði bíl númer 38 skoðaði minn líka með bros á vör og það tók hann u.þ.b. 10 mínútur að komast að því að bíllinn minn væri í toppstandi!

Við, Guðný brugðum okkur á Kjarvalsstaði meðan við biðum eftir að klukkan yrði hálf fjögur en þá ætlaði ég að hitta kvinnurnar. Það er alltaf gaman að koma á Kjarvalsstaði, mér finnst skemmitlegast að skoða kortin, ég er svo veik fyrir kortum. Það er líka mjög notalegt að fá sér hressingu í veitingasalnum.

Mikið var ég ánægð með vinnufundinn, nú erum við komnar á skirð. Svo eru þetta frábærar konur. Fundurinn var haldinn í Álftamýrarskóla og þar hitti ég nokkra samkennara frá því í fyrra. Þeir sögðust sakna mín og ég sakna þeirra reynar líka þó samkennarar mínur í Þorlákshöfn séu frábærir.

Við komum við hjá mömmu á heimleiðinni. Mamma lét mig gera jógaæfingar þar sem ég kvartað yfir stirðleika í hálsi. Hún gæti haldið jóganámskeið, sú gamla, eftir margra áratuga þjálfun og er enn að!! Ja, henni er ekki fisjað saman.

Ég vildi að veturinn yrði eins mildur og veðrið var í dag. Mér heyrðist í útvarpinu að hitinn hefði farið upp í 16 stig, á Egilsstöðum, í dag.