Varist pirring á jólaföstu!


Heilbrigð sál í hraustum líkama, stendur einhvers staðar. Til þess að halda þokkalegri heilsu fer ég í sund á hverjum morgni, alla virka daga, í sundlaug sem ég held mjög mikið upp á. Það er gott að synda í lauginni og alltaf nóg pláss, þarf engar umferðarreglur á sundbrautunum eins og í stóru sundlaugunum í Reykjavík. En viti menn haldiðið ekki að ég hafi orðið vör við pirringa hjá mér, í morgun. Og afhverju? Ekki var það vegna verðurs né kulda í lauginni, því ekki var hægt að biðja um fallegra veður né þægilegri hita á vatninu. Nei, það var af því að ég gleymdi háþurrkunni heima. Ég veit að þetta er lítilfjörlegt mál og spaugilegt í samanburði við ýmis hitamál í þjóðfélaginu, um þessar mundir, eins og vændisfrumvarpið, Kaupþing-Búnaðarbankamálið og þannig mætti lengi telja. Ég helti mér yfir sundfélaga minn, þessa líka prúðu konu sem æsir sig aldrei upp, og sagði að þetta næði engir átt að geta ekki fengið almennilega þurrku inn í klefann. Þurfa að eyða löngum tíma í að reyna að þurrka rennblautt hárið með ónýtri þurrku fram á gagni. Hvað ætti það líka að þýða að hafa enga klukku inn í klefanum svo maður gæti fylgst með tímanum? Reyndar er maður farin að miða tímann við hvernær þessi eða hinn fer ofan í laugina eða kemur upp úr. Ég veit líka að það er kominn tími til að setja varalitinn á varirnar og fara í yfirhöfnina þegar viss kona kemur inn í klefann, en þá er klukkan nákvæmlega fjórtán mínútur í átta. En hún lét ekki sjá sig í dag og ég varð of sein fyrir vikið. Áfram lét pirringurinn á sér kræla og ég hélt áfram að skammast. Hér væru engir læstir skápar, engin þurrka, nema ónýt frammi á gangi, tveir litlir speglar í kvennaklefanum og ein lítil hilla til að setja frá sér gleraugun og svo meikið þegar kæmi að förðuninni. Og samt er sama gjald tekið af okkur og höfuðborgarbúum sem fá miklu meiri þjónustu (ég sló þessu föstu, í hita leiksins, án þess að vita það). Alltaf vildum við vera að bera okkur saman við nærliggjandi sveitarfélög í alls konar gjaldtölu og því ætti sveitarfélagið að bjóða upp á sambærilega þjónustu. Þá stundi sundfélaginn minn: Þú ert bara pólitísk í morgunsárið.

Pólitík og pirringur rauk út í veður og vind, þegar lítill strákur með ljóst og hrokkið hár kom og smeygði hönd sinni í lófann minn, þegar ég steig inn í skólann með nýblásið hár.


Ég hlakka til að mæta í sund í fyrramálið!:)