It feels like haven...

Ég var að koma af frábærum tónleikum sem Helgi Valur og Ragnheiður Gröndal héldu í Hveragerðiskirkju í kvöld. Þessir krakkar eru svo fínir tónlistarmenn að það er unun að hlusta á þau. Þau semja líka mörg falleg lög.

Helgi Valur opnaði tónleikana. Hann afsakaði útlit sitt; sagðist hafa verið veikur í allan dag og kannski leið rödd hans fyrir það. Mér fannst hann samt góður. Hann fékk okkur til að standa upp og syngja og klappa í viðlagi með sér. Hann hrósaði okkur og spurði kíminn: „Fannst ykkur þið ekki vera pínu kjánaleg?“ Við tókum líka undir í Hallelúja sem hann túlkar svo fallega.

Ragnheiður Gröndal byrjaði sína syrpu og endaði á lögum eftir Megas. Hún söng nokkur lög eftir sjálfa sig og eitt nýlegt lag sem hún samdi við texta Halldórs Laxness. Mjög fallegt lag. Hún kynnti leynigest sem var enginn annar en Magnús Þór Sigmundsson. Þau sungu saman lagið Ást. Eftir hlé komu krúttin Helgi Valur og Ragnheiður og sungu lög sem þau sömdu saman og lög eftir Helga Val. Öll falleg og áheyrileg. Allavega eitt þeirra var frumflutt í þarna í kirkjunni.

Að sjálfsögðu voru þau kölluð upp. Öll þrjú komu þau inn aftur og sögðust hafa ákveðið í hléinu að syngja Play me eftir Magnús Þór. Magnús Þór spilaði á gítar og Helgi Valur og Ragnheiður héldu á blaði á milli sín og sungu til skiptis ein eða saman. Þetta var óæft en eitthvað svo músíkalst og skemmtilegt hjá þeim. Lagið er líka svo fallegt!

Þetta voru fallegir og skemmtilegir tónleikar með frábæru tónlistarfólki sem er rétt að byrja að springa út...nema náttúrlega Magnús Þór sem er útsprunginn og fínn.

Í morgun ...

... fór ég að venju í sund í afar fallegu veðri; sólskini og logni. Tveimur tímum síðar fór ég aftur í laugina með börnunum í 1. og 2. bekk sem aðstoðarmaður. Í eftirmiðdaginn fór ég í þriðja sinn í laugina eftir hörku púl hjá henni Elínu minni Ósk, sem er að reyna að koma frúnni í gott líkamlegt form. Þar sem ég sat í pottinum og sleikti sólina stundakorn heyrði ég sagt fyrir aftan mig: „Blessuð Sigga mín hvað segirðu gott“ . Út í pottinn vippaði sér unglings stúlka, skælbrosandi og yndisleg. Þarna var kominn fyrrum nemandi minn.

Þegar ég flutti hingað fyrir ellefu árum tók ég við fyrsta bekk. Þetta var í fyrsta skipti á mínum kennsluferli sem ég kenndi fyrsta bekk. Ég var með bekkinn í fimm vetur og þessi elskulega stúlka var einmitt í honum. Hún sat hjá mér í dágóða stund og svaraði öllum spurningum mínum með bros á vor. Svo sagði hún allt í einu:„Jæja, Sigga mín, ég ætla að fara aftur út í laug til stelpnanna. Mikið var gaman að hitta þig. Við hittumst kannski bráðum aftur. Hafðu það gott!“

Þetta gefur lífinu gildi.

Pappírsbrúðkaup...

...eiga í dag Helga Jóna og Óskar. Til hamingju elskurnar! Því miður á ég ekki mynd af brúðhjónunum í tölvunni, en hér kemur ein sem tekin var af brúðurinni og fjölskyldu hennar í brúðkaupsveislunni. Þetta var yndislegur dagur, vellukkaður í alla staði.

Úrslit

Sigurvegari kosninganna hér í Sveitarfélaginu Ölfusi er Ólafur Áki Ragnarsson bæjarstjóri. Sjálfstæðisflokkurinn fékk hreinan meirihluta, fjóra menn kjörna, en þeir háðu mjög öfluga kosningabaráttu. Mér hugnast ekki hreinn meirihluti í bæjarstjórn í svona litlu bæjarfélagi, alveg sama hvaða flokkur á í hlut.

Ég fæ alltaf hálfgert kvíðakast þegar ég nálgast kjörklefann á kosningardaginn. Þó ég kjósi eftir minni bestu sannfæringu, þá veit ég ekki hver niðurstaðan verður eftir kosningar, hverjir fara í samstarf og mynda meirihluta, eða hvaða afl verður í meirihluta o. s. frv. Ég hef ekkert um málið að segja fyrr en að fjórum árum liðnum.

Sjálfstæðisflokkurinn fékk hreinan meirihluta. Það er hægt að gera sér í hugarlund hvaða áhrif það mun hafa á bæjarfélagið næstu fjögur ár. Fyrir kosningar vildu flokkarnir ræða við okkur kjósendur, útskýra málefni, skiptast á skoðunum og heyra álit okkar. Munu þeir, nú eftir kosningar, standa við gefin loforð eins og t.d. þetta?: “Við mótun og uppbyggingu sveitarfélagsins munu frambjóðendur D-listans kalla íbúana til þátttöku í mótun stefnu um framtíð Ölfuss. D-listinn mun tileinka sér íbúalýðræði þannig mótun við "Öflugt Ölfus." “

Á stefnuskrá flokkanna þriggja (held ég) var hið svokallaða íbúalýðræði, sem lætur vel í eyrum. Það ætti að vera sjálfsagt mál að íbúar sveitarfélagsins fengju að tjá sig um mikilvæg málefni sem eru til umfjöllunar í bæjarstjórn. Mál sem eru yfirgripsmikil og skiptir sköpun fyrir íbúana ætti að kynna og útskýra, hvað það er sem liggur til grundvallar. Gefa íbúum tækifæri til að láta skoðanir sínar í ljós og greiða atkvæði um málið. Þarna er hægt að nýta sér tæknina og kjósa rafrænt á Sunnan 3.

Stjórnmálamenn eiga að vinna að heilum hug fyrir íbúa sína og stuðla að betra samfélagi með lýðræðislegum vinnubrögðum, því nærri helmingur kjósenda, 49,56%, er í minnihluta. Meirihlutinn fékk 48,10% af greiddum atkvæðum.

Kosningadagurinn

Ég er búin að kjósa. Fyrir nokkru gerði ég upp við mig hvað ég ætlaði að kjósa, samt fékk ég kvíðakast þegar ég nálgaðist kjörklefann.

Við kusum eftir að við vorum búin að vera í hádegismat hjá Nönnu og Gylfa í Reykjavík. Við fengum frábæran indverskan mat, grillspjót með kjöti, kjúklingi og grænmeti, heimabakað nanbrauð og annað meðlæti. Súkkulaðihjúpuð jarðarber og kaffi í eftirrétt.

Það er alltaf svo gaman að heimsækja þau hjón. Nanna er með skemmtilegan danskan húmor, enda er hún hálfdönsk. Ég er síflissandi í návist hennar. Hinrik sonur þeirra útskrifaðist sem stúdent frá Kvennaskólanum í gær ásamt kærustu sinni. Þau fengu bæði verðlaun fyrir áhugamál sín. Hann fékk verðlaun í tölvu og hún í hannyrðum. Öll kvöld sitja þau saman við eftirlætis iðju sína.

Mér fannst vera vor í Reykjavík; sólin skein, veðrið var milt og ilmur í lofti. Ég sit og horfi út um gluggann og það rignir. Ég vona að þetta sé ekki fyrirboði þess að næsta kjörtímabil verði grátt og dapurlegt. Nei, fussum svei, þetta veitir á gott. Rigningin er kærkomin eftir langan þurrka kafla. Gróðurinn þurfti á henni að halda.

Af mynstri og myndum

Ég fór að venju í sund í morgun. Og viti menn sundlaugin var eins heit og heiti potturinn. Ég skellti mér í pottinn og sleikti sólina. Þannig fór um sundferð þá.

Það er eitt sem er farið að valda mér áhyggjum, þegar ég kem úr pottinum þá er mynstur á enninu. Mynstrið er ekki eftir sundhettu og þetta er ekki alltaf saman mynstrið t.d. í morgun var zikk-zakk mynstur. Eitt skipti fékk ég tígla og annað skiptið doppur. Ég er spennt að vita hvaða mynstur verður á morgun, á kosningardaginn. Ég vona að það komi ekki upp um mig.

Mér finnst auglýsingamyndaspjöld af frambjóðendum í fullri líkamsstærð fráhrindandi. Mér finnst líka alveg óþarfi að vera alltaf að birta heilsíðu auglýsingar í blöðunum með myndum af efstu mönnum á lista, dag eftir dag. Og eins og oft áður er farið að birta myndir af þekktu fólki sem styður þennan og hinn flokkinn eins og það eigi að hafa áhrif á hvað fólk kýs. Ég veit að máttur auglýsinganna er mikill, en mér finnst málefnin stundum týnast í útlits- og persónudýrkun.

Tvær æðislegar stelpur eiga afmæli í dag: Nanna Christiansen og Kolbrún Olga. Til hamingju með daginn elskurnar!

Dæturnar þrjár...

...og ég á Húsavík um páskana.

Á þessum árstíma...

...ætti staðurinn að líta svona út.

Enn snjóar...

...fyrir norðan. Óskemmtilegt að vita af fjölskyldunni sinni í kulda og trekki á Húsavík. Ég var að hugsa um að fólk þyrfti hreinlega á áfallahjálp að halda í þessari leiðinlegu tíð, þegar ég rakst á þessa frétt hér.

Óvissuferð

Ég og samstarfsfólk mitt fórum í mjög skemmtilega ferð út í óvissuna í gær. Í þeirri ferð sannaðist enn og aftur hvað fólkið sem ég vinn með er lífsglatt og skemmtilegt; ótrúleg hugmyndaríkt og miklum hæfileikum búið. Allir skemmtu sér frábærlega vel. Ég er viss um að nýafstaðin leynivika og hópavinna fyrir ferðina sl. viku með stígandi eftirvæntingu hefur haft sitt segja hvað ferðin heppnaðist vel. Síðast en ekki síst á skemmtinefndin skilið hrós fyrir góðan undirbúning og vel skipulagða ferð.

Og ég doka...

Nú er ég búin að bíða í klukkutíma eftir nemönd, sem ég bauð að koma í aukatíma til mín...en nemandinn lætur ekki sjá sig. Í gær bauð ég fleirum úr sama hópi að koma í aukatíma; það var einn nemandi sem nýtti sér það. Ég er með samviskubit yfir því að tímarnir þeirra lentu svo oft á rauðum dögum; mig langaði að bæta þeim það upp svo þeir gætu lokið við heimasíðuna sína. Eftir á að hyggja get ég voða lítið gert að því þó að lögboðnir frídagar lendi á þeim dögum sem nemendurnir eiga að vera í tölvu. Burt með allt samviskubit. Ég þarf ekki að taka það fram að um sjálfboðavinnu er að ræða.

Strákarnir mínir...

... Sigurjón og Sigurður Ágúst.

Sund léttir lund

Þetta er hún Ragnhildur mín að keppa á sundmóti á Húsavík á 17. júní í fyrra. Það var líka kalt þá, sex til sjö gráður.

Mig langaði mest til að breiða sængina upp fyrir haus í morgun og vola í þessum kulda og trekki. Ég man ekki eftir svona köldu vori síðan ég flutti hingað fyrir ellefu árum. Hugsunin um heita sundlaug, sem er of heit undir venjulegum kringumstæðum, og heita pottinn fékk mig til að spretta upp úr rúminu.

Í ölduganginum í sundlauginni var ég að hugsa um kosningarnar, enn og aftur, helv...rógburðinn sem fylgir kosningarslagnum og leiðindin. Fólk misskilur út og suður, af því að það vill misskilja og túlkar sögð orð á alla kanta eftir behag. Kjaftasögurnar fljúga, þó enginn fótur sé fyrir þeim. Svona hefur þetta alltaf verið og mun alltaf verða.

Ég heyrði skemmtilega kjaftasögu um mig um daginn. Ég var semsagt að flytja í sveitina, ekki úr sveitarfélaginu þó, búin að kaupa mér lóð og var að fara að byggja. Þessi kjaftasaga mætti alveg vera sönn.

Látið ekki róg né kjaftagang eyðileggja sálarró ykkar. Snúið heldur vörn í sókn og hlægið að þessari heimsku.

Úllen, dúllen, doff

Fánar og Páll Óskar

Það eru fáir sem hafa eins flott útsýni úr þvottahúsglugganum og ég. Ég sé alla fána framboðsflokkanna blakta við hún. Samfylkingin brá á leik í dag. Börn á hestbaki. Frambjóðendur á stólum upp við húsvegg og útigrill. Sá ekki hvað Framsókn og Sjálfstæðismenn höfðu fyrir stafni.

Ég dreif mig út í garð í morgun, spígsporaði og velti vöngum. Úr því ég var komin í föðurlandið, ullarsokka og stígvél nennti ég ekki að fara inn strax og fór að þrífa grillið að utan (til hvers?) og gluggana. Það er svo gaman að þvo gluggana með Enjo áhaldinu. Meðan ég æddi í kringum húsið með gluggakústinn að vopni var ég að velta fyrir mér hvaða flokk ég ætti að kjósa um næstu helgi.

Í gærkvöldi langaði mig ekki að taka þátt kosningunni í Evróvisíon keppninni. Ég hafði takmarkaðan áhuga, dottaði meira segja þegar norska lagið var sungið og það hafði ekkert með lagið að gera. Mamma spurði annað slagið: Ertu sofandi, Sigríður? Ég hafði ekki heyrt neitt lag áður, nema náttúrlega Til hamingju Ísland. Mamma hafði hlustað á þau öll og fylgst með forkeppninni og reyndi að fræða mig um flytjendur og lög eftir bestu getu. Hún var mjög spæld yfir að belgíska lagið skyldi ekki komast áfram í forkeppninni, sagði mér það tvisvar ef ekki þrisvar. Hún var ekki ánægð með úrslitin.

Ég hef ekki verið ýkja hrifin af laginu sem Silvía Nótt syngur og ekki skilið karakterinn. Páll Óskar tjáði sig svo skemmtilega í útvarpsþætti um Silvíu Nótt og framgöngu hennar í Aþenu að ég gat ekki annað en kinkað kolli til viðtækisins. Hann talaði líka um fræga fólkið, sem héldi að það væri frægt, en því miður væri engin innistæða fyrir hendi. Það væri svo upptekið af því að komast í Séð og Heyrt, væri sjálfumglatt og hrokafullt. Á þetta væri Silvía Nótt m.a. að deila. Hann sagði líka margt fleira sem kom mér í gott skap.

Hann hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér síðan hann kom hingað með Léttsveit Reykjavíkur 2001, þegar haldið var upp á 50 ár afmæli Þorlákshafnar. Hann heillaði áhorfendur með söng sínum og allri framkomu og söng mörg aukalög. Þar sem ég var í afmælisnefnd lagði ég til að Léttsveitin kæmi hingað og þurfti því að hafa samband við forsvarsmenn sveitarinnar. Ég var með kröfur um kynþokkafullan söngvara, en var bent á að Páll Óskar syngi oft með sveitinni og væri mjög góður. Hann væri líka svo hæverskur og blátt áfram; myndi ekki vera með eins háa launakröfu og kynþokkafulli söngvarinn. Allt stóð heima; hann var eins og sagt er í fallegu ljóði: lítillátur, ljúfur og kátur.

Vorferð í Tungurnar

Þó ég hafi ekki stundað vatnsleikfimi í Hveragerði hjá henni Ester vinkonu minni, nema í nokkur skipti fyrir áramót, var mér boðið í vorferð með hópnum í gær.

Ferðinni var heitið í Biskupstungurnar í rútu. Þar var komið við í tveimur sumarbúðstöðum, hjólhýsi og á sveitabæ. Nokkrir bústaðir voru skoðaðir úr fjarlægð sbr. minn. Fimm konur af ellefu áttu athvarf í Tungunum og þar af ein með lögheimili þar. Sjötta tengdist Tungunum á þann hátt að hún sat oft hjá föður sínum í mjólkurbílnum, þegar hún var lítil, og þekkti því alla bæi með nafni... og ábúendur. Og það er ekki að spyrja að því að þessar konur eru allar upp til hópa klárar og skemmtilegar.

Það var boðið upp á veitingar á öllum þeim stöðum sem áð var á. Það var aðeins brugðið út af ferðaáætluninni og stoppað hjá Kerinu. Þar dró frú Ester upp pizzusnúða a la Mási og áfengan mjöð. Næsti áfangastaður var í sumarbústað í landi Spóastaða. Steinunn, sem er ættuð þaðan, á þar lítinn og notanlega sumarbústað. Hún bauð upp á veitingar í gróðurhúsinu sínu sem er mjög stórt og með hvolfþaki úr plasti. Það var notalegt að sitja þarna inni og hlusta á rigninguna sem buldi á plastinu, en reyndist þó vera smá úði. Í gróðurhúsinu var fjöldi plantna; frúin hefur greinilega grænar fingur. Við gengum upp á hæð fyrir ofan sumarbústaðinn og dáðumst á ægifögru útsýninu sem við blasti.

Þá var ekið um eystri Tungurnar sem leið liggur að Hrísbergi í landi Drumoddstaða. Þar á Sigurveig, frænka Esterar sem er ættuð frá Núpum, sumarbústað. Þetta er nýlegur sumarbústaður og útsýnið dásamlegt. Úr öllum gluggum sáust Jarlhetturnar og fleiri falleg fjöll. Bústaðurinn minn er hinum megin við Tungufljótið á móti Sigurveigar. Við gætum kallast á, allavega með ljósmerkjum.

Við komum við í Múla, áður en haldið var að Gýjarhólskoti, þar sem beið okkar súpa. Anna Sigga er með hjólhýsi á landsspildu sem hún á þar. Hún er búin að gróðursetja ótrúlega mikið í sínu landi. Þar var gróðursett stilkagreni sem Frú Ester gaf henni. Ester var búin að útbýta einnota hönskum til allra kvennanna áður en gróðursetningin fór fram. Í hjólhýsinu skáluðum við í appelsínulíkkjör. Vatnsleikfimidrottningarnar afhentu Önnu Siggu gjafabréf í eldgosameðferð í Laugum í tilefni af sjötugs afmæli hennar.

Þegar við renndum í hlað að Gýjarhólskoti tók Adda systir Guðrúnar, sem er bóndi þar, á móti okkur og sagði okkur að flýta okkur inn því það væri komið að Silvíu Nótt. Við þutum inn og fengum tækifæri til að fylgjast með okkar framlagi í Evrovision. Súpan var frábær sem borin var á borð. Eftir átið skoðuðum við garðræktina hjá Guðrúnu og nýtt og mjög tæknivætt fjós. Síðan var okkur boðið í Kotið til að skoða forlátan útskurð sem Ragnhildur Magnúsdóttir, kona Jóns Karlssonar bónda, sker út úr margs konar viðartegundum. Ég var svo skotin í gömlum hjónum að ég ákvað fjárfesta í þeim. (Þau kostuð það sama og símreikningurinn sem hann Sigurður minn greiddi í fyrradag.) Ég er viss um að bóndinn hefur setið fyrir hjá listakonunni því að trékallinn er glettilega líkur honum. Einhver spurði hver hefði gert listaverkið sem sást út um gluggann á herberginu. Þá heyrði ég nafn Guðna Þorfinnssonar nefnt, sem hljómaði einkar kunnuglega í mín eyru. Ég fór nú að athuga málið. Þá reyndist þetta vera listaverk eftir son Guðna, hann Þorfinn bróður minn; andlit meitlað úr steini.

Eftir kaffi og konfekt sigldum við af stað heim eftir rúma sjö tíma törn. Þetta var skemmtileg ferð með skemmtilegum konum um fallega sveit.

Í rútunni var ég að hugsa hvað heimurinn væri lítill, reyndar ekki ný sannindi. En þarna í rútunni voru margar tengingar á milli kvennanna, þegar farið var að tala saman. Svo fannst mér skondið að rifja það upp að hjónin í Gýjarhólskoti eru náskyld tveimur frábærum konum sem vinna með mér. Jón er móðurbróðir Sissu og kona hans, Ragnhildur, er móðursystir Helgu Helgadóttur. 

Leti

Broddi Jóhannesson fyrrum skólastjóri Kennaraskóla Íslands sagði einhvern tímann að það væri nauðsynlegt að vera latur. Undanfarið hef ég rekist á þessa fullyrðingu oftar en einu sinni.

Í fyrradag græddi ég sjöþúsund krónur á leti minni.

Ég kom dauðþreytt heim úr vinnunni og hlammaði mér niður við eldhúsborðið og nennti ekki að hreyfa mig. Nennti ekki að fara úr skónum, nennti ekki að standa upp og fá mér nýlagað kaffi, nennti ekki að athuga af hverju ég gæti ekki hringt úr gemsanum mínum. Eiginmaðurinn klæddi mig úr skónum, náði í kaffi handa mér og fann gemsann; hann dró þá ályktun að hann væri lokaður. Hann vildi að ég gerði eitthvað í málunum. Ég nennti því ekki og sagði.
-Á morgun...
Hann kom með bunka af greiddum reikningunum (sem ég hef ekki nennt að setja inn í möppu) og setti fyrir framan mig svo ég gæti athugað hvort ég ætti einhvern reikning ógreiddan. Ég sagði ákveðin:
- Ég athuga þetta á morgun. Ég hef örugglega gleymt að borga síðasta reikning...
Ég braut heilann um hvort þetta væri stjórnsemi eða umhyggja hjá mínum elskulega.
Hann fann símanúmer sem ég gæti hringt í og athugað af hverju búið væri að loka gemsanum. Ég flokkaði þetta undir stjórnsemi og sagði enn einu sinni:
- Ég nenni því ekki.
Hann hringdi og talaði við Símann og fékk þá vitneskju að frú Sigríður hefði gleymt að greiða febrúarreikninginn. Minn maður spurði hvort hann gæti ekki greitt hann strax svo síminn yrði opnaður. Það virtist vera í lagi því hann náði í nýja platínukortið sitt og gaf um gildistímann. Eitthvað þótti honum upphæðin há því hann hnyklaði brýnnar og hváði... sjöþúsund. Ég sagði:
- Ég geng frá þessu á morgun, láttu þetta eiga sig.
Ég heyrði að hann þakkaði dömunni.
Ég teygði mig í gemsan hringdi í minn elskulega eiginmann og þakkaði honum fyrir.

Ást er...að borga símreikninginn fyrir elskuna sína.

Enn er verið að aka niður ljósastaura undir áhrifum vímuefna. Guði sé lof á meðan ekið er á staura en ekki á fólk.

Pólitík

Ég var að koma af framboðsfundi í Versölum; var búin að bíða spennt eftir honum lengi. Þetta var hinn ágætasti fundur og allir framsögumenn stóðu sig vel. Fundastjórinn var sérlega flottur. Ég veit ekki hvað það á að þýða að vera skamma þessa elsku fyrir formlegheitin; hann er bara skipulagður. Það var nú bara einn sem er ekki enn búinn að fyrirgefa honum síðan fyrir átta árum, en þá þaggaði minn elskulegi niður í honum; hann hélt nefnilega framboðsræðu úr sal, í stað fyrirspurnar. Hvað um það; þetta er samt flottur og góður kall.

Framsókn er eini flokkurinn sem hefur það á stefnuskrá sinni að ráða aðstoðarmann á skrifstofu byggingafulltrúa. Hann fær nú marga plúsa fyrir það, enda löngu tímabært. Það vill til að byggingafulltrúinn er duglegur maður; en ég vona svo sannarlega að hann drepi sig ekki á gífurlegu vinnuálagi.

Hvert stefnir þessi bloggfærsla? Hún átti alls ekki að snúast um byggingafulltrúann.

Mér fannst Hróðmar í Samfylkingunni og óháðum tala skynsamlega um umhverfismálin. Sjálfstæðismenn ætla að laga gangstéttarnar og fegra bæinn. Gangstéttin á Reykjabrautinni er ömurlega ljót. Reyndar ætla þeir að byrja á Selvogbrautinni...

Allir flokkarnir vilja hlúa að skólanum, en mér finnst sumir vera tjá sig faglega án þess að hafa forsendur til þess...og setja í stefnuskrá sína einhvers konar námskrá...jamm ...nú er ég kannski komin út á hálan ís.

Á fundinum voru kynnt tvö bæjarstjórnarefni; Ólafur Áki Ragnarsson fyrir Sjálfstæðisflokkinn og Elín Björg Jónsdóttir fyrir Samfylkinguna og óháða. Framsóknarflokkurinn sögðust ekki vera í neinum vandræðum með að finna sveitarstjóra; það væri nóg af þeim um allt land.

---

Í dag er þjóðhátíðardagur Norðmanna. Og þetta er fæðingadagur Ingigerðar Þorsteinsdóttur, móðursystur minnar. Blessuð sé minning hennar. Svo kyssti ég einn úr 6. bekk í morgun sem á afmæli í dag!

Bæjarferð

Í dag skruppum við fjölskyldan í bæinn til að heimsækja AFS skrifstofuna. Fyrir viku síðan fórum við með umsóknina en þá var hún ekki við sú sem sér um nemana sem fara til útlanda. Við vissum að prinsessan var heldur sein með umsóknina og nú er aðeins um tvö lönd að velja og bæði í Suður- Ameríku fyrir utan Belgíu (flæmskumælandi). Efst á óskalistanum hjá prinsessunni var Ítalía, Argentína í öðru sæti og Brasilía í því þriðja. Upplífgandi frétta á fréttavef Morgunblaðsins um glæpagengi í Brasilíu og átök lögreglu við þau... og dauða fjölda fólks.

Í dag sagði stúlkan að hún væri að reyna að koma henni til Ítalíu og myndi hringja þangað á morgun og athuga stöðuna. Við spurðum hana hvað annað kæmi til greina ef Ítalía væri ekki inni í myndinni. Hún svaraði því til að þau myndu finna eitthvað handa stelpunni. Við spurðum um Argentínu en hún sagði að það væri alveg fullbókað þangað.

Prinsessan vafraði nefnilega um á Netinu í gærkvöldi og skoðaði vefsíður og myndir frá Argentínu og heillaðist af landinu.

----

Ofarlega á Laugaveginum komum við inn í verslun þar sem áttræð kona leið um gólfin og aðstoðaði eldri konur við að finna á sig föt. Hún er ótrúleg hún mamma. Þvílíkur dugnaður. Dóttirin drattaðist um haltrandi og studdi sig við fataslárnar. Djö... er mér annars illt í löppunum og hnjánum. Ég er að fríka út.

---

Í gær fékk ég í pósti ferðaáætlun í sambandi við Færeyjaferðina í sumar. Mér líst vel á hana. Á morgun borga ég inn á námsferð til Krakau í Póllandi sem farin verður í október. Ég ætla að bjóða mínum elskulega eiginmanni með. Þetta verður spennandi ferð.

Ungviðið

Æ, það er svo gaman að kenna elsku dúllunum í fyrsta bekk. Hvað er yndislegra en að fá lítinn sætan strák alveg upp að sér, með gapandi munn, sem segir: Sigga, sjáðu fullorðinstönnina, hún er alveg að koma! Annar kemur rétt á eftir og hvíslar: Má ég kúka? Sá þriðji bendir á ær og segir: Hvaða stafir eru í þessu dýri? Það er líka svo gaman að gantast við þau. Kannski er ég bara á þeirra plani?

Þegar ég var norður á Akureyri um daginn heyrði ég að Þórunn vinkona mín væri að hætta sem skólastjóri í Lundarskóla. Ég heyrði að önnur vinkona mín hefði sótt um og það væri alveg öruggt að hún fengi stöðuna. Þar sem ég var að lesa um ljósastaura á mbl.is rakst ég á þessa frétt:

Þórhildur Helga Þorleifsdóttir verður skólastjóri Lundarskóla á Akureyri.

Ég vissi ekki að þessi vinkona mín hefði sótt um stöðuna líka. Til hamingju Þórhildur Helga!

Alltaf á móti

Ég er ekki hlynnt því að lýsa upp Þrengslaveginn. Ástæðan er ljósmengun; ég vil njóta stjarnanna og tunglsins. Það hefur líka sýnt sig að ljósastaurar eru hættulegir í umferðinni sbr. þessa frétt.

Síðasti fundur menningarnefndar var haldinn á Hafinu Bláa í dag. Að venju var þetta skemmtilegur fundur og ég lagði fram tvær tillögur sem fengu mjög jákvæðar undirtektir. Samstarfið í nefndinni hefur verið afbragðs gott. Við unnum brautryðjandi starf sem fyrsta menningarnefnd sveitarfélagsins. Á köflum var þetta erfitt sérstaklega þegar nefndin var án stafsmanns í hálft ár eða meira. Eftir að menningarfulltrúinn okkar kom til starfa hefur þetta verið ákaflega skemmtilegur tími.

Menningarfulltrúinn og menningarnefndin hefur fengið miklu áorkað í menningarmálum í sveitarfélaginu þetta kjörtímabil. Ég er ekki í framboði ef þetta hljómar eins og framboðslofræða.

Ég tók myndavélina með mér á fundinn til að mynda þessa myndarlegu menningarnefnd, en ég gleymdi að nota hana.

Daginn í dag, daginn í dag...

...gerði Drottinn Guð.

Ég væri alveg til í að hafa veðrið í sumar eins og það er í dag og var í gær, 18 - 20 stiga hiti og sól. Allt í lagi að sólin hverfi annað slagið bak við ský. "Skipti um kjól" eins og frændi minn upplýsti mig sem barn að sólin væri að gera þegar ský dró fyrir sólu.

Gærdagurinn var dásamlegur, aðeins meiri sól en í dag og það bærðist ekki hár á höfði fram eftir degi. Það er svo gaman að sjá hvað fólk gleðst yfir góðum sumardegi og reynir að nýta hann í botn. Það vippar sér í sólbað, sund, garðinn, Ríkið, útikaffihús, kaupir grill, grillar og dansar í gegnum daginn með bros á vör.

Ferðasögubrot

Ég er komin í Höfn-ina. Samtök tæknimanna sveitarfélaga héldu sína árlegu ráðstefnu og fundarhöld á Akureyri að þessu sinni. Ég þrýsti á að ég fengi að fara með og var það auðfengið. Annars eru ekki mikið um að makarnir, konur nær eingöngu, séu á þessum fundum.

Á fimmtudagsmorguninn hélt ég að ég væri að fara í skoðunarferð um bæinn, en sá þegar ég fékk ferðaáætlunina í hendur að klukkutíma ferðalagið var orðið að nærri fimm tíma ferð og alls ekki um Akureyrarbæ. Farastjórinn var kennari kominn á eftirlaun og ég hugsaði gott til glóðarinnar, þegar ég kæmist á eftirlaun, en það er langt í það! Bílstjórinn spurði mig hvort ég væri mamma Helgu Jónu og sagðist vera skólabróðir hennar. Þegar ég skoðaði drenginn nánar mundi ég eftir honum.
Við fórum sem sagt í Laufás, ókum Fnjóskadal í Vaglaskóg, þar sem skoðuð var falleg brú sem var byggð fyrir 98 árum, þá lengsta brú sinnar tegundar í Evrópu.
Við ókum síðan inn Eyjafjörðinn og skoðuðum Smámunasafn Sverris Hermannssonar að Sólgarði. Sverrir vann lengst við að gera upp gömul hús og safnaði m.a. hlutum og minjum úr húsunum sem hann gerði upp. Þetta er skemmtilegt safn og fjölbreytt og þar er að finna ólíklegustu hluti. Við skoðuðum kirkjuna að Saurbæ að utan, en þar sem hungrið var farið að segja verulega til sín fórum við hratt yfir sögu síðast sprettinn.
Við komum við á Grund og skoðuðum kirkjuna sem er stærsta kirkja í einkaeign á landinu. Eftir það gaf bílstjórinn hressilega í, þar sem vertarnir í Vín voru farnir að bíða með matinn.
Sveppasúpan var orðin hnausþykk og fiskurinn svolítið viðbrenndur en mikið smakkaðist þetta vel. Södd og glöð kíktum við inn í Jólahúsið. Þar ómaði jólatónlist og ilmur af hangiketi lagði að vitum okkar. Við fengum að bragða á hangiketinu, en einhvern veginn var mér fyrirmunað að komast í jólaskap. “Vores nordiske venner” voru mjög ánægðir með ferðina og ég líka.

Ég fór í heimsókn til Lúllýjar og Gísla í stað þess að fara í aðra skoðunarferð í hin og þessi fyrirtæki með öllum ráðstefnugestunum. Við áttum notalega stund saman. Þau eru alveg yndisleg. Gísli er jafngamall mömmu en Lúllý er aðeins yngri.

Um kvöldið snæddum við á KEA, þar sem ráðstefnan var haldin og ráðstefnugestir gistu. Maturinn var unaðslegur. Túnfiskur í forrétt, lambafille í aðalrétt og ísterutjukk með súkkulaðisósu í eftirrétt og kaffi. Ég gef matnum fimm stjörnur.

Föstudagur.
Ég hummaði af mér gönguferðina um bæinn með “vores nordiske venner” (fern pör). Í minn stað (reyndar var ég ekki ráðin til að vera selskabsdama) fór hinn fjallmyndarlegi maður, sem ég minntist á um daginn að hefði rokið á mig og kysst. Hann hafði gott af því að hreyfa sig og kynnast bænum örlítið.

Mig langaði frekar að þiggja boð Ásdísar vinkonu minnar, ritara Brekkuskóla, að koma og skoða skólann sem nýbúið er að byggja við. Það var mjög skemmtilegt að koma í skólann og viðbyggingin virtist hafa heppnast vel. Skemmtilegast fannst mér að hitta fólkið í skólanum og spjalla við það. Það sýndi sig að ég þekkti ótal marga sem starfa við skólann. Fyrsti maðurinn sem ég hitt var Birgir Helgason sem ég kenndi með í Barnaskóla Akureyrar (Íslands) og er fyrir löngu hættur að kenna. Hann var staddur þarna sem yfirmaður samræmdu prófanna, en þennan dag sátu nemendur með sveittan skallann yfir dönsku.

Næsti "hittingur" var á Amtsbókasafninu. Þar ætluðu elskulegu vinkonurnar mínar sem ég kenndi með í Hvammshlíðarskóla að hittast yfir ítölskum réttum á ítölskum dögum í viðbyggingu safnsins. (Ef ég byggi á Akureyri myndi ég hanga þarna; drekka kaffi, lesa blöðin og vafra á Netinu.) Það var frábært að hitta stelpurnar; þær eru eðaldömur og skemmtilegar. Þarna voru nemendur úr Fjölmennt á Akureyri að setja upp sýningu og þar á meðal var Vignir sem ég kenndi í Hvammshlíðarskóla. Ég gekk til hans og heilsaði honum. Og spurði svo:
- Þekkirðu mig?
- Já.- Hvað heiti ég?
- Sigga.
Þetta fannst mér ótrúlegt. Ég hef ekki séð hann í meira en áratug. Var ég svona hissa að því að hann er mongólíti?

Næsti áfangastaður var Rúv. Ég átti erindi við Möggu Blöndal. Ég var með mynd sem ég ætlaði að gefa henni. Myndin er af þremur ættliðum; af henni, dætrum hennar og mömmu sem Siggi tók fyrir mörgum árum í Húsdýrargarðinum, en þar hittum við þær af tilviljun. Ég er búin að ætla að gefa henni myndina í yfir 10 ár. Betra er seint en aldrei. Magga geislaði af lífshamingju og var skemmtileg að vanda.

Hátíðarkvöldverður Samtaka tæknimanna sveitarfélaga var á KEA um kvöldið. Maturinn var afbragðs góður. Við fengum sjávarfang í forrétt, fylltar svínalundir í aðalrétt og ís og ávexti í eftirrétt. Ungur söngvari söng fyrir okkur við undirleik Bryndísar Magnúsdóttur. Söngvarinn heitir Heimir Ingimarsson og er mjög efnilegur. Hann fékk frábærar móttökur. Fagnaðarlátunum ætluðu aldrei að linna. Það verður gaman að fylgjast með þessum söngvara.

Laugardagur.
Hitamælirinn á Ráðhústorgi sýndi 14°C fyrir hádegi. Við töltum um bæinn og hittum Svein Heiðar og Svan á Bautanum. Þar hittast þessi snillingar á laugardagsmorgun, ásamt fleirum, og tuða yfir kaffibolla yfir hinu og þessu . Það er óborganlegt að hlusta á þá.

Við keyptum blóm og vasa handa Helenu og færðum henni á nýju hárgreiðslustofuna, sem hún var að opna ásamt vinkonum sínum í dag. Það var fullt að gera hjá þeim stöllum. Hárkompan er björt og falleg stofa.

Við kíktum til Svans í nýja raðhúsið sem þau hjónin voru að kaupa í Víðilundinum. Við hittum ekki Erlu því hún fór á Kaldbak með vinnufélögum sínum. Hún hringdi af toppnum og lýsti stórfenglegu útsýni þaðan. Það sést varla í dökkan díl á Kaldbaki og það er komið fram í maí.

Steingerður kom um hádegisbil og var með okkur þar til við fórum í loftið klukkan að ganga sjö. Það var gaman að hitta þessa elsku. Vildi að hún og börnin væru ekki svona langt í burtu. Þetta var frábær ferð til Akureyrar.

Smá prufa

Það hefur gengið erfiðlega að senda út á bloggið. Ég ætla að athuga hvort heppninn er með mér núna.

Komin norður

Var að koma til Akureyrar. Bíð eftir nokkrum "nordiske venner" en ég ætla að slást með þeim í skoðunarferð um þennan fallega bæ.

Kom ekki fjallmyndarlegur maður til mín og kyssti mig. Og nú er ég orðlaus.

Datt í lukkupottinn

Ég tók þátt í heilsuátaki Íþróttamiðstöðvarinnar og synti á hverjum morgni í heila viku 500 til 600 m. Í morgun kom Æskulýðs- og íþróttafulltrúinn í eigin persónu til mín og tilkynnti mér að nafn mitt hefði verið dregið út úr þeim fjölda sem tók þátt í átakinu (átakið náði aðeins til þeirra sem stunduðu sundið). Ester var líka dregin út og einn herramaður. Þau fengu bæði árskort í sund en ég fékk tíu þúsund króna gjafabréf frá Hafinu Bláa. Þrír krakkar unnu líka árskort í sund. Mér láðist að spyrja af hverju ég fékk ekki árskort í sund eins og hin. Kannski hefur Ragnar tekið eftir því að ég er búin að miss 250 g og ekki fundist ég mega við því. Því meira af mér því betra!

Einu sinni var ég á balli á Bifröst á Sauðárkróki og þar var ungur maður sem hélt á konu sinni sem var í afar góðum holdum, svo ekki sé meira sagt. Hann klappaði henni hátt og lágt og sagði: Ég elska hvert einasta gramm! Þetta er einhver fallegasta ástarjátning sem ég hef heyrt.
---
Fjórða markmiðið hennar Katherine sem hún náði á Íslandi var: Að synda í Blá lóninu.

Jenkins...

...Hefði örugglega verið kosin kynþokkafyllsta kona Íslands af hlustendum Rásar tvö byggi hún hér á landi.

Þegar hún var að stíga sín fyrstu spor á listabrautinni voru fjögur markmið sem hún setti sér. Þegar hún kom til Íslands núna var hún búin að ná þremur markmiðum af fjórum. Eitt þeirra var að snæða með Betu Bretadrottningu, ég man ekki hin, en ég man þetta af því mér fannst það svolítið skrýtið. Fjórða markmiðinu náði hún á Íslandi. Hvað skyldi það nú hafa verið?

Var að pæla...

....Hvort Cortes og Jenkins væru svona vinsæl ef þau væru ófríð og ólöguleg.

Löng helgi

Ég fór í klippingu til Gunnellu (Hárxpó) á föstudaginn í síðasta skipti a.m.k. að sinni. Daman er að flytja norður á Húsavík. Ég er búin að vera hjá henni síðan hún flutti suður fyrir átta árum. Ég hef verið afskaplega ánægð með hana og svo er hún svo skemmtileg. Við flissuðum, sungum og létum stundum vitleysislega þegar ég sat í stólnum hjá henni. Það fór líka drjúgur tími í þessar ferðir hjá mér, en ég gerði bara ráð fyrir því og naut þeirra. Ég kem til með að sakna hennar sem klippara og vinkonu. Ég skrepp til hennar þegar ég fer í heimsókn til Húsavíkur.
---
Nýklippt og strokin mætti ég í æfingabúðirnar hjá skólakórnum. Þrátt fyrir annríki sl. viku þá hlakkaði ég til að vera með þessum frábærum stelpum og gista með þeim í skólanum, ásamt Ester kórstjóra og vinkonu. Þessar jákvæðu og skemmtilegu stelpurnar eru úr 5. og 6. bekk en eldri stelpurnar fengu frí.

Við vorum með tvær æfingar á föstudeginum og fórum í sund á milli. Borðuðum pítsu og horfðum á Sound of Music með Julie Andrews and Christopher Plummer í aðalhlutverkum. Við Ester lifðum okkur inn í myndina en stelpurnar misstu stundum þráðinn. Tónlistin höfðaði til þeirra. Við æfðum lagið Alparós úr myndinni sem þeim finnast svoooo fallegt. Eftir morgunmatinn tókum við eina æfingasyrpu og enduðum á sundferð. Sumar stelpurnar áttu annríkt og komust ekki með. Þetta var hin besta skemmtun.
---
Við mæðgur, ég og örverpið, fórum á yndislega tónleika á laugardagkvöldið í Laugardagshöllinni. Við sátum á mjög góðum stað. Fyrir tilviljun settust við hliðina á okkur tveir Þorlákshafnarbúar. Okkur fannst þetta algjör brandari. Laugardalshöllin sneisafull og við lendum hlið við hlið.

Tónleikarnir voru mjög skemmtilegir. Garðar Thór, kynþokkafyllsti karlmaður Íslands, söng mjög vel og heillaði áheyrendur upp úr skónum.Vinkona hans Katherine Jenkins söng líka vel með sinni fallegu mezzórödd. Áhorfendur létu hrifningu sína í ljós með hrópum og stappi. Þvílík stemmning! Allt ætlaði vitlaut að verða þegar Garðar söng Granada og þandi tenórraddböndin til hins ýtrasta. Flottur strákurinn . Örverpinu fannst óþægilegt að horfa á tenórinn í nærmynd því hann geiflar sig svo þegar hann syngur.

Katherine Jenkins kom þrisvar fram og klæddist nýjum kjól í hvert skipti sem gladdi dóttur mína mjög. Megnið af félögum úr sinfóníunni spiluðu ásamt rythmasveit sem Garðar Cortes stjórnaði. Óskar Einarsson útsetti öll lögin sem Garðar söng og gerði það mjög vel. Ég man eftir þessari elsku þegar hann var að byrja að troða upp á skemmtunum á Akureyri fyrir mörgum árum. Nú er hann farinn að stjórna bæði hljómsveit og kór. Okkur fannst svo krúttlegt þegar Garðar Thór þakkaði pabba sínum í lokin og þeir féllust í faðma. Þetta var afar skemmtilegt kvöld.
----
Sunnudagurinn var líka skemmtilegur því Helga Jóna, Óskar og mamma komu seinnipartinn og borðuð fjallalamb með kryddi frá Pottagöldrum án salts. Dýrasta lærið sem ég fann í Bónus og ljúffengt eftir því. Við sátum við eldhúsborðið til hálf tvö um nóttina, spjölluðum, kölluðum, sögðum sögur með leikrænum tilburðum, og hlógum í öllum tóntegundum. Skáluðum í koníaki og vatni til skiptis. Frábært kvöld.

Áður en þau fóru heim í gær eldaði ég fiskisúpu með þeim fiskitegundum sem ég fann í kistunni; ýsu, rækjum og humri. Þegar ég var að róta í frystinum fann ég mál með hvítum vökva sem ég taldi vera hvítvín og hrósaði mér í hástert fyrir að vera svona sniðug að hafa fryst hvítvínsafganginn. Ég afþýddi vökvann og skellti honum út í súpuna. Það kom svo í ljós, þegar súpan ysti, að þetta var ekki hvítvín heldur eggjahvítur. Enda fann ég enga lykt af vökvanum og mjög ósennilegt að einhvern tímann hefði orðið afgangur af víni hjá mér. Súpan, þrátt fyrir allt, smakkaðist vel.

Ég fór ekki í neina baráttugöngu 1. maí, en ég fór í Íþróttahúsið kl. 10:00 í tíma hjá einkaþjálfaranum mínum! Mér finnst ég rosaleg gella að vera með einkaþjálfara. En ég verð að endurskoða outfittið. Það er hallærislegt að vera í fimmtán ár gömlum leggings, sem eru þar að auki glansandi.

Jamm og jæja

Var að koma af maraþonfundi með stjórnanda og stjórn Kammerkórs Suðurlands. Við funduðum hjá Öddu á Selfossi sem skýtur skjólshúsi yfir okkur þegar við þurfum að halda fundi. Við sátum í fjóra tíma í notalegu húsinu hennar við árbakkann. Úr eldhúsinu er fagurt útsýni. Á hólma út í á lá álft á eggjum sínum.