Ungviðið
Æ, það er svo gaman að kenna elsku dúllunum í fyrsta bekk. Hvað er yndislegra en að fá lítinn sætan strák alveg upp að sér, með gapandi munn, sem segir: Sigga, sjáðu fullorðinstönnina, hún er alveg að koma! Annar kemur rétt á eftir og hvíslar: Má ég kúka? Sá þriðji bendir á ær og segir: Hvaða stafir eru í þessu dýri? Það er líka svo gaman að gantast við þau. Kannski er ég bara á þeirra plani?
Sigríður Guðnadóttir 
3 Viltu tjá þig?
Hæ er alveg sammála þér, þau eru svo einlæg á þessum árum og koma oft með svo skemmtilegar athugasemdir.
hehehehe, þau eru snillingar þessi börn. Ég sá þetta alveg fyrir mér, er enn að þerra tárin sem brutust fram úr hlátri :)
Mér dettur í hug brandarinn um vin minn sem var þó kominn í 9.bekk en var alltaf mjög einlægur og opinskár þegar hann þurfti á klósettið, sagði alltaf hvað hann ætlaði að gera:-). Ég var að kenna þeim um skrauthvörf, þ.e. þegar maður talar um eitthvað undir rós, segir t.d. ,,tefla við páfann" í staðinn fyrir kúka. Í lok tímans sagði vinurinn: ,, Sissa, má ég fara á klósettið". Ég var nú ánægð með að hann hafði tekið tiltalinu um að vera aðeins penni í orðavali og gaf honum leyfi til að fara. Um leið og hann gekk út úr stofunni sneri hann sér við og sagði: ,, ´...ég þarf nefnilega að kúka".
Og allir hlógu!
Skrifa ummæli
<< Home