Skiptinemar

Við erum búin að heyra tvisvar í Guðnýju síðan hún kom til fjölskyldunnar í Novara. Það var gott í henni hljóðið þegar hún hringdi á laugardaginn og ferðin gekk vel. Sjálfboðaliðar frá AFS fylgdu þremur stúlkum, sem eiga heima nærri hver annarri, á áfangastað frá Róm. Sjálfboðaliðarnir reyndust hinar skemmtilegustu stelpur. Lestarferðin frá Róm til Mílanó tók u.þ.b. 5 til 6 tíma og hálfan annan tíma tók að skipta þar um lest.

Við töluðum aftur við hana í gær og þá var hún að gæða sér á pítsu í faðmi fjölskyldunnar, sem saman stendur af foreldrum og einkadóttur. Henni leist vel á fjölskylduna og sagði þau „algjörar dúllur.“ Einkadóttirin er í raungreinaskóla sem dóttir mín á að fara í! Aumingja blessað barnið og við sem vorum búin að sjá listnám í hyllingum! Ég reyni að sitja á mér og hringja ekki þriðja daginn í röð, því eigi vil ég ófáa vera, en ég er hræðilega spennt að vita hvernig henni líst á skólann.

Þá sný ég mér að hinni dótturinni. Gam og einbeiti mér að henni. Meðan ég sat við tölvuna áðan og svaraði nokkrum tölvubréfum fannst mér hún ganga ískyggilega oft inn og út úr herberginu og loka gaumgæfilega dyrunum á eftir sér í hvert skipti (hún skilur aldrei dyrnar eftir opnar). Þetta þýddi aðeins eitt. Henni leiðist. Ég kallaði á hana og sagði við hana á kjarngóðri íslensku að það þýddi ekkert væl og brosti mínu blíðasta. Lét hana setjast við eldhúsborðið og setti henni fyrir verkefni í Pínulitu ritrún, sem við höfum verið að vinna eilítið í, opnaði bókina og lenti á rími þar sem fyrir kom vísan: Vorið góða græna og hlýtt...Hún átti að skrifa endarímið á þar til gerðar línur. Auðvitað söng ég fyrir hana vísuna (og fannst mér takast vel upp). Í þakklætisskyni fórnaði hún höndum og hristi höfðið og sagðist ekki ætla að gera þetta. Ég áttaði mig nokkuð fljótt á að hún átti við að hún ætlaði ekki að syngja, en ég sagði að hún þyrfti þess ekkert ég hefði bara verið að syngja fyrir hana henni til yndis og ánægju! Og meðan ég útbjó matinn sat hún við borðið og lærði að; lóan kvakar, svanurinn syngur og krían gargar....lærði að telja upp á 10 og tugina upp að 100. Hún er afar góður námsmaður.

Á laugardaginn fórum við í sumarbústaðinn okkar í Tungunum. Á meðan Siggi lá kylliflatur undir húsinu og negldi upp músanet skoðuðum við kvensurnar Faxa, Gullfoss og Geysi. Á sunnudaginn fórum við svo í Smáralind og fylltum út seðla í gríð og erg á sýningu sem hét held ég Fjármál heimilanna. Í vinninga voru ferðalög og peningaupphæðir. Sýningin var leiðinleg en heimsókn til Helgu Jónu og Óskars þeim mun skemmtilegri.

Eftir góðan málsverð (fiskrétt úr Humarbúðinni sem leggur því miður upp laupana á miðvikudaginn) og ís úr Skálanum leigðu þau sér Siggi og Gam mynd og nú heyri ég annað slagið kurr og kvak úr stofunni.