Aldrei er góð vísa of oft kveðin

Enn og aftur kem ég að því hve gott er að búa í litlu samfélagi, allavega þegar eitthvað bjátar á. Það var nú engin hætta á ferðum, en ég læsti mig úti á mjög svo klaufalegan hátt. Ég hímdi þarna úti í hríðinni í Sambandsgæruskinnsjakkanum mínu og komst ekki inn eftir að hafa farið fótgangandi í bankann og heim aftur í þó nokkurri ofankomu. Siggi ekki í þorpinu og fósturdóttirin ókomin úr skólanum. Ég leitaði skjóls upp við húsvegg og þreifaði eftir gemsanum mínum sem ég var sem betur fer með í töskunni. Ég hafði um mörg númer að velja. Ég hringdi þangað sem styðst var að fara. Þar beið mín rjúkandi kaffi og húsráðandinn hljóp til og rétti mér handklæði til að þerra blautt hárið.