Allt hvítt

Það er fallegt að horfa út um gluggann núna. Snjórinn er eins og hvít ábreiða. Fósturdóttur minni þykir mikið til snjóarins koma. Hún er búin að bíða eftir snjónum lengi. Í tilefni þessa tók ég fram gæruskinnsjakkann sem ég keypti í Sambandsverksmiðjunum á Akureyri á seinni hluta síðustu aldar. Þetta er yndisleg flík en að sama skapi frekar ljót, ég læt eins og ég sé í pels þegar ég stika um götur þorpsins.
Á leið minni í bankann áðan mætti ég tveimur stúlkum sem köstuðu á mig kveðju þó nokkru áður en ég mætti þeim. Önnur þeirra er í fyrsta bekk en hin er í öðrum. Sú eldri hafði orðið þegar ég mætti þeim.
Telpan: "Það eru bráðum að koma jól".
Ég: " já það segirðu satt það líður senn að jólum.
Stúlkan kallar á eftir mér: "Hvar fékkstu þennan jakka?". Úr svip hennar mátti lesa vandlætingu.
Ég: "Finnst þér hann ljótur?".
Stúlkan hikar, horfir á mig og segir um leið og hún grettir sig: Mér finnst hann skrítinn".
Ég í afsökunartóni: Hann er gamall, en hann er svo hlýr.
Sennilega verð ég að fara til Hrafnhildar og fá mér kápu. Hún auglýsir 25% afslátt á yfirhöfnum í Mogganum í dag.