Dagur íslenskrar tungu

Fæðingardagur Jónasar Hallgrímssonar, 16. nóvember, var valinn Dagur íslenskrar tungu fyrir tíu árum síðan. Í tilefni dagsins kom Guðmundur Ólafsson rithöfundur og leikari í skólann okkar og las upp úr bókum sínum fyrir yngsta stigið og miðstigið. Það var gaman að fá hann í heimsókn, mér fannst hann lesa vel upp og ná athygli krakkanna. Hann dáðist líka að börnunum, hvað þau væru stillt og prúð.

Árið 1969 var Jónas Hallgrímsson í uppáhaldi hjá mér. Ljóðasafnið hans var til á heimili mínu, innbundið i ákaflega fallegri bók. Ég veit ekki hvað olli þessum áhuga, nema helst það, að ég gekk með frumburð minn undir belti og var haldin alls konar áráttu t.d. borðaði ég á meðgöngunni aðallega banana, niðursneitt hvítkál með kokteilsósu og ís í brauðformi. Bananinn var keyptur lítilli verslun á horni Laugarvegar og Barónsstígs og ísinn í Álfheimunum. Á leiðinni úr Kennó var bananinn keyptur og ísinn eftir kvöldmat. Þetta var sannkölluð megrunarfæða, því ég hef aldrei verið eins grönn eins og eftir fæðingu frumburðarins.

Í gær komu í tölvutíma krakkar sem fermast eiga í vor. Mér lék forvitni á að vita hvort þeir þekktu Jónas Hallgrímsson. Ég gat nú setið á mér að telja upp ljóðin sem ég kunni utanbókar eftir Jónas, þegar ég var á þeirra aldri, þegar þeir sögðust koma alveg af fjöllum. Mér fannst það ekki ná nokkurri átt að vita ekki hver Jónas Hallgrímsson væri og sagði þeim að leita sér upplýsinga á Netinu, finna mynd af honum og ljóð o.s.frv. Þessar elskur unnu af kappi í tvær kennslustundir, verkefni um ljóðskáld íslenskrar tungu. Nemendurnir skiluðu af sér glæsilegu verkefni og eru miklu fróðari um listaskáldið góða og vita líka hvar Hraun í Öxnadal er á landinu!